Pora na comiesięczną Kluseczkową aktualizację. A ponieważ jest listopad, ciutkę wyprzedziliśmy poprzednie tomy i wzięliśmy się za "Mopsika, który chciał zostać czarownicą". I była to świetna decyzja, bo "Czarownica" okazała się jedną z moich ulubionych części!
 |
| Kluska, listopad 2025 |
W tym tomie zachodzą duże zmiany w sąsiedztwie mopsiczki Peggy i jej rodziny. Wyprowadzają się bowiem właściciele wrednego kota Tygrysa, a na ich miejsce przybywa... no właśnie, kto? Peggy ma nadzieję, że będzie to rodzina z nowym pieskiem, z którym będzie mogła się bawić. Jej marzenia jednak nie spełniają się, bo nowa rodzina owszem, wprowadza si, ale nie posiada pieska, tylko... znowu kota! Zaś córka właścicieli nie dogaduje się z Chloe, ulubienicą Peggy. Mopsiczka postanawia pomóc przyjaciółce i rzucić czar, który sprawi, że nowi sąsiedzi znikną...
Nie macie pojęcia, jaka ta książka jest przeurocza. Peggy w tym tomie przechodzi samą siebie, jej próby zdobycia żabiego śluzu sprawiły, że aż parsknęłam pod nosem. Cóż może być bardziej uroczego niż mopsik mieszający magiczne składniki w swojej własnej misce na jedzenie, bo nie ma pod ręką czegoś, co bardziej przypominałoby kociołek? Jeśli jeszcze dodamy do tego malutką, rozkoszną kotkę Lucky, to serce po prostu zaczyna nam się rozpływać. Zawsze było mi trochę smutno, że w serii o mopsiku Peggy to kot jest "tym złym", a tymczasem teraz Peggy poznaje nowego kotka, który okazuje się wspaniałym kompanem.
To, czego uczy "Mopsik, który chciał zostać czarownicą", to to, że czasem nie warto oceniać kogoś zbyt pochopnie. Czasem przechodzimy przez różne życiowe wyboje i kiedy w tym momencie spotykamy na swojej drodze kogoś nowego, to nie jesteśmy do niego - ani w ogóle do całego świata - zbyt przyjaźnie nastawieni. Ale nie oznacza to, że jesteśmy złymi ludźmi.
Bardzo gorąco polecam Wam tę uroczą powiastkę! Bawiłam się przy jej czytaniu świetnie i aktualnie pozostaje w mojej ścisłej czołówce książek o Peggy. Czytajcie!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz