Niezrażona porażką w postaci powieści Zyty Rudzkiej, postanowiłam wejść głębiej w świat Nagrody "Nike", tym razem wybierając coś starszego. Padło na tomik poezji Jarosława Marka Rymkiewicza "Zachód słońca w Milanówku", który nagrodzony został w roku 2003.
Czy mamy tutaj jakichś fanów dinozaurów? A może są tu też miłośnicy mopsików? Jeśli choć na jedno z tych pytań odpowiedzieliście "tak", to znalazłam książkę w sam raz dla Was.
Kiedy babcia Chloe, Finna i Ruby przeprowadza się do mieszkanka na Wybrzeżu Jurajskim, rodzina postanawia ją odwiedzić. Wszyscy pakują swoje rzeczy i pakują się na nadmorski biwak. Mopsiczka Peggy także! Kiedy okazuje się, że okoliczny teren pełen jest skamieniałości, dzieci postanawiają znaleźć dinozaura...
Marta Bijan jest dla mnie specjalistką od wywoływania dreszczy. Dość niepokojące były jej "Muchomory w cukrze" (które, jak wiecie, uwielbiam), średnio niepokojące "Nocne godziny" (i też średnie w ogólnym rozrachunku), a mocno niepokojące "Wakacje pod morzem" (klimat tej książki jest nie do podrobienia!). Ale "Domy i inne duchy" okazały się najbardziej niepokojące; to zimny dreszcz na każdej stronie.
Dziesięć rozdziałów, dziesięć historii, a każda z nich na swój sposób niepokojąca. Może się nam wydawać, że nie są ze sobą w żaden sposób powiązane, może nas nawet denerwować, że niektóre urywają się w najciekawszym momencie. Kiedy jednak przeczytacie je wszystkie, zobaczycie, że układają się w jedną całość, że czytaliście nie zbiór opowiadań (i to mimo że w podtytule znajdziecie słowo "opowiadania"), lecz dziwnie złożoną powieść. Co wspólnego mają ze sobą tragedia w kinie, niewidomy mężczyzna i mroczna piwnica? Przekonajcie się sami...
Jak zwykle, nowy miesiąc, nowe książkowe premiery. Co ciekawego czeka na nas w kwietniu? Zapraszam!
PS Na końcu znajdziecie jeszcze jedną arcyciekawą zapowiedź marcową, o której wcześniej nie wiedziałam, a którą muszę mieć!
1. Me(m)diewistyka. Cudownie dziwna sztuka średniowiecza
Zofia Załęska / Znak / 8 kwietnia 2026 r.
Postaci przebite strzałami, przypiekane na ruszcie, wychodzące z brzucha smoka, demoniczne stwory z twarzami na pośladkach…
Co to wszystko znaczy???
I przede wszystkim:
DLACZEGO SZTUKA ŚREDNIOWIECZA JEST TAKA DZIWNA?
Zofia Załęska, historyczka sztuki, na Instagramie znana jako memdiewistka, zabiera cię w fascynującą podróż, po której spojrzysz inaczej na średniowieczną sztukę.
Co według św. Hildegardy leczyła maść z jednorożca?
Jakie pojawiły się spin-offy Pieśni o Rolandzie?
Dlaczego bóbr pokazywał swoje jądra?
Na kogo polowano z fallicznymi dzidami?
Dlaczego lekarz musiał znać znak zodiaku pacjenta
i sprawdzić fazę księżyca przed rozpoczęciem badania?
ŚREDNIOWIECZNA SZTUKA JUŻ NIGDY NIE BĘDZIE DLA CIEBIE NUDNA
Z twórczością Pauliny Hendel po raz pierwszy zetknęłam się przy słowiańskiej serii "Żniwiarz", która, choć miała swoje wzloty i upadki, w ogólnym rozrachunku podobała mi się i bardzo miło ją wspominam. Po pewnym czasie postanowiłam przygodę z autorką kontynuować, tym razem w niesłowiańskim wydaniu...
Należący do półświatka Max Opoka wpada w kłopoty, a uciekając przed ludźmi swojego szefa, dowiaduje się, że odziedziczył dworek na odludziu. Mężczyzna szybko przyjmuje spadek, a wkrótce okazuje się, że zarządzanie dworkiem to także dodatkowe, nieoczekiwane obowiązki - Max musi opiekować się cmentarzem osobliwości pełnym niebezpiecznych stworzeń...
Być może pamiętacie, jak bardzo pokochałam "Muchomory w cukrze" i "Wakacje pod morzem" Marty Bijan. Tak samo "Domy i inne duchy", ale o tym opowiem Wam innym razem. W każdym razie, po takiej fali zachwytów byłam pewna, że pokocham także "Nocne godziny". Niestety, trochę się przeliczyłam...
Do zamku w deszczowej Szkocji przyjeżdżają młodzi aktorzy grający postaci pozostawionego na pastwę losu rodzeństwa - Salli, Lamii i Kaila. Na miejscu wita ich ekscentryczna reżyserka Faustyna, która postanawia poeksperymentować nieco ze scenariuszem i wprowadza do akcji autentyczny niepokój.
Kiedy myślimy o literaturze wiktoriańskiej, najczęściej myślimy o powieściach sióstr Brontë lub Charlesa Dickensa, słowem, o powieściach bardziej obyczajowo-społeczno-(czasem)romansowych. Rzadko na myśl przychodzi nam fantastyka i tutaj właśnie cały na biało wkracza Herbert George Wells, publikujący od końca epoki wiktoriańskiej aż do 1939 r. "Niewidzialny człowiek" to natomiast jedna z jego pierwszych powieści.
Pewnego dnia w miejscowym pensjonacie melduje się dziwny gość. Nosi ubrania szczelnie zakrywające całe ciało, prowadzi tajemnicze chemiczne eksperymenty, a przy tym jest opryskliwy i niesamowicie łatwo go rozdrażnić. Wkrótce okazuje się, że odkrył sekret niewidzialności i nie ma wcale dobrych zamiarów...
