Jak mopsiki szybko dorastają! Bella Swift "Mopsik, który chciał mieć urodziny"

Kiedy byłam młodsza, zawsze żałowałam, że moje urodziny wypadają w wakacje, bo inne dzieci mogły przynosić do szkoły urodzinowe cukierki, a ja nie. Często chcemy tego, czego mogą doświadczać inni, nie lubimy, kiedy inni mogą coś mieć, a my nie, i to zwłaszcza wtedy, kiedy powody są od nas zupełnie niezależne i nie mamy na nie wpływu. "Mopsik, który chciał mieć urodziny", opowiada o właśnie takiej sytuacji.

Kluska, luty 2026

Kiedy mopsiczka Peggy dowiaduje się, że właścicielka jej najlepszej przyjaciółki Księżniczki wyprawia swojemu pieskowi przyjęcie urodzinowe, z jednej strony się cieszy, a z drugiej... czuje smutek. Nikt nie wie, kiedy dokładnie urodziła się Peggy, nigdy nie świętowała zatem urodzin. Mimo smutku, który obejmuje Peggy, kiedy tylko o tym pomyśli, mopsiczka postanawia sprawić, aby urodziny Księżniczki wyszły najlepiej, jak można, zwłaszcza że będą one organizowane w ich rodzinnej kawiarni. Księżniczka jest psią influencerką i jeśli urodziny w "Psiakach i Przysmakach" okażą się hitem, jej rodzina może zdobyć wielu nowych klientów!

Peggy w Laponii! Bella Swift "Mopsik, który chciał zostać elfem"

Jak co miesiąc, nie ominie Was sesja zdjęciowa Kluseczki z kolejnym tomem o mopsiku Peggy. Tym razem jest to edycja świąteczna!

Kluska, styczeń 2026

Rodzina Peggy wygrywa w konkursie radiowym wyjazd świąteczny do Laponii. Jest jednak jedna osoba, która, zawalona pracą, nie może wybrać się tam ze wszystkimi - a mianowicie tata. Wszyscy poza nim, łącznie z Peggy, wylatują do Laponii, a tymczasem Chloe martwi się tym, że jej tata nie może razem z nimi spędzić tych wyjątkowych Świąt... Czy jeśli Peggy zostanie elfem i przekaże Świętemu Mikołajowi list od Chloe, tata będzie mógł spędzić z nimi Święta?

Mopsik słodki jak miód. Bella Swift "Mopsik, który chciał zostać pszczołą"

Nie mogłam nie skorzystać z tego, że Kluseczka ma strój pszczółki :) Dlatego trochę obawiając się, że zaraz z niego wyrośnie, znów skoczyłam nieco do przodu w serii... Przedstawiam Wam "Mopsika, który chciał zostać pszczołą"!

Kluska, grudzień 2025

Rodzina Peggy postanawia założyć ul - wszyscy nie mogą doczekać się pysznego miodu, który wytworzą pszczoły. Także Peggy bardzo się ekscytuje - w końcu ile to nowych możliwości nawiązania przyjaźni! Kiedy jednak dowiaduje się o pszczołach trochę więcej, zaczyna się martwić - owady są bardzo pożyteczne, a co pożytecznego potrafi ona sama?

Jak sprawić, żeby sąsiedzi zniknęli, czyli "Mopsik, który chciał zostać czarownicą" Belli Swift

Pora na comiesięczną Kluseczkową aktualizację. A ponieważ jest listopad, ciutkę wyprzedziliśmy poprzednie tomy i wzięliśmy się za "Mopsika, który chciał zostać czarownicą". I była to świetna decyzja, bo "Czarownica" okazała się jedną z moich ulubionych części!

Kluska, listopad 2025

W tym tomie zachodzą duże zmiany w sąsiedztwie mopsiczki Peggy i jej rodziny. Wyprowadzają się bowiem właściciele wrednego kota Tygrysa, a na ich miejsce przybywa... no właśnie, kto? Peggy ma nadzieję, że będzie to rodzina z nowym pieskiem, z którym będzie mogła się bawić. Jej marzenia jednak nie spełniają się, bo nowa rodzina owszem, wprowadza si, ale nie posiada pieska, tylko... znowu kota! Zaś córka właścicieli nie dogaduje się z Chloe, ulubienicą Peggy. Mopsiczka postanawia pomóc przyjaciółce i rzucić czar, który sprawi, że nowi sąsiedzi znikną...

Różowy, mopsi świat. Bella Swift "Mopsik, który chciał zostać wróżką"

Po raz kolejny przybywam z recenzją książki o mopsiku. Co tym razem przygotowała dla nas Peggy?

Kluska, październik 2025

Kiedy rodzina mopsiczki dowiaduje się, że pani burmistrz zamierza zamknąć uwielbiany przez wszystkich park, wszyscy są w szoku. Trzeba podjąć jakieś działąnia - nikt nie będzie siedział z założonymi rękoma! W końcu udaje się wymyślić coś, co może uratować park - rodzina Peggy zorganizuje festyn, dochody z którego zostaną przeznaczone na utrzymanie ich ulubionego miejsca spotkań! Tymczasem Peggy próbuje znaleźć wróżkę - mogłaby przecież spełnić marzenie Chloe, ulubienicy Peggy, i uratować park.

Blogowy debiut Kluseczki. Bella Swift "Mopsik, który chciał zostać gwiazdą"

Pamiętacie serię o mopsiku? Swego czasu pojawiło się tu kilka recenzji uroczych książeczek o mopsiku Peggy. Wiedziałam, że pewnego dnia mogę mieć własnego mopsa i wstrzymałam się z dalszą lekturą serii do czasu, aż będę mogła zaprezentować Wam te książeczki razem z moim pieskiem. I wreszcie nadszedł ten czas, bo do naszej rodziny dołączyła urocza Kluseczka :)

Kluska, wrzesień 2025

W tej części mopsiczka Peggy pragnie zostać gwiazdą. Dlaczego? Bo gwiazdą szkolnego przedstawienia ma zostać Chloe, ulubienica psinki, i do tego samego przedstawienia zostaje ogłoszony także casting dla piesków. A wygranie castingu oznacza jeszcze więcej czasu spędzonego z Chloe, tym razem w szkole! Sława jednak niespodziewanie przychodzi do Peggy z zupełnie innej strony...

Wiktoriański Londyn, prerafaelici i taksydermista. Elizabeth Macneal "Fabryka lalek"

Ufacie swoim przeczuciom co do książek? Ja od czasu zachłyśnięcia się światem książkowo-blogowo-instagramowym, czyli światem miliona recenzji i opinii, powoli zaczynam doceniać moją książkową intuicję. Nie zliczę, ile razy pozycje bardzo wysoko oceniane mnie rozczarowały, a powieści, które miały być typowymi "średniakami", okazały się wspaniałą lekturą. Tak było również w przypadku "Fabryki lalek". Gdybym opierała się wyłącznie na średniej ocen tej powieści z "Lubimy czytać", zapewne odpadłaby ona już na starcie. Miałam jednak przeczucie, które mówiło mi, że ta powieść czeka właśnie na mnie...

Londyn, lata 50. XIX w. Dwie rudowłose bliźniaczki, Iris i Rose, pracują w sklepie z lalkami - malują twarzyczki małym, porcelanowym pięknościom. Marzenia Iris o malowaniu wykraczają jednak znacznie poza twarze z porcelany - chce zostać prawdziwą artystką, może nawet wysłać pracę na Wielką Wystawę. I to właśnie w tłumie obserwującym budowę Wystawy poznaje Silasa, właściciela sklepu z osobliwościami - wypchanymi zwierzętami i broszkami z motylimi skrzydłami. Wkrótce Iris poznaje również Louisa, prerafaelitę, który chce, aby dziewczyna została jego modelką...

Czy romans potrafi jeszcze zaskoczyć oraz o byciu singlem słów kilka. Beth Reekles "Faking it"

Mogłoby się wydawać, że w świecie romansów już nic nas nie zaskoczy. Czasem wystarczy tylko wspomnieć, jaki motyw typowy dla tego gatunku występuje w powieści, aby przewidzieć zakończenie i możliwe perypetie bohaterów. Przyznaję ze skruchą, że do lektury "Faking it", zgodnie z opisem wydawcy opartego na motywie "fake datingu", podeszłam właśnie w taki sposób - oczekiwałam lekkości, humoru i szczęśliwego zakończenia, ale raczej wątpiłam, czy Beth Reekles napisała powieść skłaniającą do rozmyślań. Tymczasem "Faking it" okazało się o wiele lepsze, niż zakładałam na samym początku!

Sophie jest wieczną singielką - i marzy o tym, by w końcu sobie kogoś znaleźć. Ma dosyć pytań o to, czy się już z kimś spotyka i litościwych spojrzeń, gdy odpowiada, że nie. Sprawy nie polepsza fakt, że wszyscy w jej otoczeniu planują ślub, kupno wspólnego mieszkania czy też nawet oczekują dziecka. Sophie ma wrażenie, że przez brak tej drugiej osoby jej życie nie jest pełne, a ona sama nie jest dla nikogo "wystarczająca". Spotyka się co prawda na randki z mężczyznami poznanymi na aplikacji randkowej, lecz jak dotąd nie udaje się jej trafić na kogoś sensownego. Tymczasem wielkimi krokami zbliża się ślub jej przyrodniej siostry. A ponieważ Sophie ma już dość tych wszystkich zaczepek i spojrzeń, postanawia znaleźć kogoś, kto będzie na weselu udawał jej chłopaka...

5 książek, które przeczytałam przed koncertem Taylor Swift

Jak być może zauważyliście przy postach o zapowiedziach książkowych, jestem wielką fanką Taylor Swift. Słucham jej od 2014 roku, a więc od albumu "1989", ale przepadłam nie po odtworzeniu jakiejkolwiek piosenki z tej płyty, lecz po odnalezieniu jej starszych piosenek country, szczególnie z debiutu ("Teardrops on my guitar") i "Fearless" (standardowo - "You belong with me"). A "1989" i tak w końcu polubiłam ;) Potem to już poszło gładko - czekałam z utęsknieniem na każdy jej kolejny album, zwłaszcza że wraz z upływem lat Taylor nauczyła się nas bardzo zaskakiwać - niemal każda płyta ma zupełnie inny klimat (obecnie w mojej topce są "Reputation", "Evermore" i "The Tortured Poets Department").

Sami już rozumiecie, że musiałam kupić bilet na The Eras Tour :) Było świetnie, choć nieco żałuję, że nie szarpnęłam się na płytę - jednak widok z górnej trybuny to nie to samo (choć co prawda dobrze widziałam choreografie i efekty świetlne), ale jednak z samym widokiem na Taylor było nieco gorzej, zwłaszcza że główny ekran, na którym były robione zbliżenia na artystkę, miałam całkowicie zasłonięty przez głośnik - to miejsce nie było zaznaczone jako miejsce z ograniczonym widokiem... Ale wracając do tematu - przed koncertem postanowiłam nieco się dokształcić i przeczytać kilka książek o Taylor, z nadzieją, że dowiem się czegoś nowego. Poniżej zdjęcie poglądowe:

Klasyka świątecznej powieści. Charles Dickens "Opowieść wigilijna"

Czy jest tu ktoś, kto nie zna Ebenezera Scrooge'a? Zapewne nie... w końcu "Opowieść wigilijna" przynajmniej za moich czasów należała do lektur szkolnych, a historia stała się inspiracją dla wielu innych twórców, ot, chociażby nawet dla filmu z Barbie w roli głównej. Zastanawiałam się nawet, czy jest w ogóle sens pisać na blogu o tej książce. Ale może zachęcę do lektury kogoś, komu jakimś cudem ta opowieść umknęła, a tych, którzy ją już znają, do lektury ponownej.

Londyn, XIX wiek. Ebenezer Scrooge to sknera, jakich mało. W dodatku nienawidzi Świąt. Aż pewnego grudniowego wieczora pojawia się przed nim duch jego zmarłego wspólnika, Marleya - który za życia mógł poszczycić się tak samo lodowatym sercem jak Scrooge - duch dźwigający ciężkie kajdany i cierpiący w życiu pośmiertnym. Zapowiada Scrooge'owi wizytę jeszcze trzech duchów...

Strach ma wielkie oczy. Bella Swift "Mopsik, który chciał zostać dynią"

Każdy z nas się czegoś boi. No dobra, oprócz Willa Smitha w "1000 lat po Ziemi", ale to już mały szczegół. Nie da się jednak ukryć, że mopsiczce Peggy daleko od Willa Smitha zarówno jeśli chodzi o wygląd, jak i o ścieżkę kariery, a zatem i ona ma swój powód do strachu. Jest nim Halloween.

Mopsik, który chciał zostać dynią? W tej części powinien być to raczej mopsik, który NIE chciał zostać dynią ;) Opiekunka małej Peggy, Chloe, nie może doczekać się Halloween. Jej mama urządza z tej okazji w swojej kawiarni imprezę, na którą mogą przyjść właściciele psów razem z pupilami - wszyscy w tematycznych strojach. Chloe, która przygotowała dla siebie i dla Peggy stroje dyń, nie może doczekać się imprezy. Tymczasem Peggy, która boi się czarownic, nietoperzy, zombie i duchów, najchętniej schowałaby się tego wieczora w szafie... może jeśli nikt jej nie znajdzie, nie będzie musiała iść z Chloe?

Powieść, która zapiera dech w piersiach. Winston Graham "Czarny księżyc"

UWAGA: spoilery do poprzednich tomów.

Być może pamiętacie, że po lekturze poprzedniego tomu serii - "Warleggana" - byłam zniesmaczona  i rozczarowana rozwojem akcji. Nadal była to dobra powieść, ale... zbyt dużo było tych "ale". Zbyt jednak pokochałam tę serię, żebym miała się tak łatwo poddać. Dlatego trochę z obawą, a trochę i z tęsknotą sięgnęłam po kolejny tom. I pokochałam tę serię jeszcze bardziej.

Narodziny małego Valentine'a Warleggana pogłębiają konflikt między rodziną bankierów a Poldarkami. Dwór w Trenwith zostaje całkowicie podporządkowany planom George'a, który mianuje się panem tego domu. Jedyną przyjazną Rossowi duszą w Trenwith zostaje - niczym relikt przeszłości - stara Agatha Poldark. Tymczasem w sekrecie zarówno przed mieszkańcami Trenwith, jak i Nampary, najmłodszy brat Demelzy, Drake Carne, nawiązuje znajomość z guwernantką Goeffreya Charlesa, a kuzynką Elizabeth, panną Morwenną Chynoweth...

Ahoj! Mopsiczka Peggy nad morzem, czyli "Mopsik, który chciał zostać syrenką" Belli Swift

Dawno już nie było na blogu serii o mopsiku - pora naprawić to niedopatrzenie. Tym razem mopsiczka Peggy chce zostać... syrenką! Dlaczego?

Zbliżają się upragnione, wyczekiwane przez wszystkich wakacje. W tym roku rodzina Peggy zaplanowała wyjazd nad morze. A jak morze, to oczywiście też różne morskie stworzenia - w tym syrenki! Chloe i Ruby bardzo marzą o spotkaniu jakiejś na wakacjach... a gdy okazuje się, że jest to niemożliwe, Peggy postanawia uszczęśliwić dziewczynki i sama przemienić się w syrenkę.

Opowieść o odmienności charakterów. Jane Austen "Rozważna i romantyczna"

"Rozważna i romantyczna". Klasyka klasyki. Czy jest tu ktoś, kto nigdy nie słyszał o tym tytule? Ja oczywiście słyszałam wielokrotnie - że to jedna z najlepszych powieści Jane Austen, że ikoniczna, że wspaniała i cudowna. Długo odkładałam jednak jej lekturę - w końcu mi najsłynniejsze powieści autorki zawsze podobały się nieco mniej niż te mniej znane (np. "Duma i uprzedzenie" w porównaniu z "Opactwem Northanger").

Eleonora i Marianna Dashwood to dwie siostry o całkowicie odmiennych charakterach. Jedna jest rozważna, druga romantyczna. Jedna stara się przyjmować wszystko na chłodno i z opanowaniem, druga rzuca się w wir zdarzeń i uczuć całą sobą. Jedno jest jednak pewne: kiedy dzieje się coś złego, obie w głębi duszy cierpią tak samo, mimo że okazują to w różny sposób...

Miłość czy rozczarowanie? Winston Graham "Warleggan"

UWAGA: spoilery do poprzednich tomów.

Bardzo lubię serię o rodzie Poldarków - miałam zamiar czytać poszczególne tomy w krótkich odstępach od siebie, a tymczasem po przeczytaniu trzeciej części zrobiłam sobie około rok przerwy i nawet nie wiem, jak to się stało! Strasznie zatęskniłam jednak za klimatem tych książek, więc postanowiłam jak najprędzej do nich wrócić i tym razem nie dopuścić do powstania tak wielkiej przerwy w lekturze.

Kornwalia, rok 1782. Nad kopalnią należącą do Rossa i Francisa zaczynają gromadzić się ciemne chmury. Nie przynosi ona spodziewanych zysków, a widmo bankructwa staje się coraz bardziej realne. Na Namparę i Trenwith pada blady cień... a prywatnie nasz bohater też zaczyna się gubić...

Klasyka literatury wiktoriańskiej. Charlotte Brontё "Dziwne losy Jane Eyre"

"Dziwne losy Jane Eyre" to klasyka literatury wiktoriańskiej, epoki kojarzonej zwykle z mrocznymi korytarzami, tajemnicami i pewną dozą brutalności. Tak, brutalność też mi się z tą epoką kojarzy. Nie jest to już wprawdzie wspaniale zarysowany, lecz pozostający w bańce blichtru świat arystokracji, jak wcześniej u Jane Austen. W epoce wiktoriańskiej autorzy nie bali się sięgać po tematy trudne społecznie, brutalne w swojej prawdziwości, takie jak sieroctwo ("Oliver Twist" - choć tu przyznam, że na razie oglądałam jedynie film, i to dawno temu) czy prawdziwe patologie (tak, "Wichrowe Wzgórza" są dla mnie opowieścią o patologii, wspaniale napisaną, ale ukazującą multum patologicznych zachowań w rodzinie). I taką dozą brutalności charakteryzuje się też powieść Charlotte Brontё.

Dziesięcioletnia Jane Eyre wychowuje się w domu swego zmarłego wuja, pozostając pod opieką ciotki. Jej dzieciństwo nie jest jednak usłane różami - traktowana jest gorzej niż służąca, jej kuzyn zaś znęca się nad nią - oczywiście cała wina spada zawsze na Jane. Pociechą w tym ciężkim żywocie są dla dziewczynki jedynie czytane po kryjomu książki. Ciotka Jane, mając już dość opieki nad nią, posyła ją do Zakładu Lowood, szkoły z internatem, w której panują bardzo surowe zasady...

Młoda, piękna i bogata. Jane Austen "Emma"

Emma stale zamierza więcej czytać, od dwunastego roku życia. Widywałem niejedną listę przez nią sporządzoną w różnych okresach, zawierającą książki, które miała zamiar przeczytać od deski do deski; pamiętam piękne listy, doskonale wybrane i nadzwyczaj starannie ułożone, niekiedy w porządku alfabetycznym, niekiedy na innej zasadzie. (...) Ale przestałem się spodziewać, aby Emma kiedykolwiek wytrwale poświęciła się lekturze.

Tak jak i Emma Woodhouse, główna bohaterka powieści Jane Austen, mam piękną listę książek, które zamierzam przeczytać. Uwielbiam ją przeglądać i planować, w jakiej kolejności będę sięgać po lektury. Czy alfabetycznie według autorów, a może według tytułów? Gatunkami czy kolorami okładek? Najpierw moje własne czy z biblioteki? Właśnie na tej liście od wielu, wielu lat czekała "Emma". Z tym że - w przeciwieństwie do tytułowej bohaterki - ja sukcesywnie czytam książki z listy, więc i na tę powieść przyszedł w końcu czas ;)

Opactwo benedyktynów, trucizna i tajemnica. Ellis Peters "Mnich. Obrońca w kapturze"

Kryminał. Słyszę to słowo i w głowie od razu zapala mi się żaróweczka: morderstwo, dużo krwi, brutalność, policjant z problemem alkoholowym, wulgaryzmy. Mam wrażenie, że obecnie wszystkie kryminały pisane są na jedno kopyto, dlatego też - jak możecie zauważyć na blogu - sięgam po nie naprawdę rzadko. A co, gdybym powiedziała Wam, że da się inaczej? Choć będzie to kryminał mocno w stylu retro ;)

Rok 1138. Do opactwa benedyktynów na skraju Anglii i Walii sprowadza się majętny mężczyzna z rodziną, pragnący oddać zakonowi swoje ziemie w zamian za dożywotnią opiekę i skromny dom. Jego spokój nie trwa jednak długo - wkrótce pada ofiarą trucizny, a los jego rozległych posiadłości staje pod znakiem zapytania, jako że nie dopełniono jeszcze wszystkich niezbędnych formalności koniecznych dla przejęcia ziemi przez benedyktynów. W sprawę angażuje się brat Cadfael, dawny znajomy wdowy, a przy tym zielarz...

Perełka wśród świątecznych książek dla najmłodszych. Bella Swift "Mopsik, który chciał zostać reniferem"

Jeśli czytacie mojego bloga uważnie, na pewno pamiętacie, jak wielką sympatią darzę serię książeczek dla dzieci o mopsiku Peggy. Tym razem przygody małej mopsiczki również mnie zachwyciły. Jeśli i Wy lubicie od czasu do czasu zanurzyć się w literaturze dziecięcej (w końcu dziecięca nie znaczy gorsza!), zapraszam do czytania dalej :)

W tym tomie nasza mała, urocza Peggy próbuje poradzić sobie z problemami całej rodziny. Zbliżają się Święta, a wszyscy są smutni - a to nie idzie im w pracy, a to w szkole, albo z przyjaciółmi. Czas, który powinien być najradośniejszy w roku, jest kompletnym przeciwieństwem radości. Peggy ma jednak pomysł. Musi poprosić o pomoc renifery ze szkolnego jarmarku, w końcu znają one Świętego Mikołaja, który wszystko naprawi - a jeśli ich już nie będzie, będzie musiała sama stać się jednym z nich.

Gdy rodzina znajduje sobie nowego pupila... Bella Swift "Mopsik, który chciał zostać króliczkiem"

Dzisiejsza recenzja będzie bardzo krótka, bo zaledwie parę zdań, ale nie chcę pomijać na blogu tej książeczki - jest warta przeczytania, więc może nawet przy tak krótkim tekście uda mi się kogoś nią zainteresować ;)

"Mopsik, który chciał zostać króliczkiem" to tom drugi serii uroczych książek dla dzieci (i nie tylko! bo także dla wszystkich fanów mopsów) o mopsiczce Peggy. Tym razem rodzina naszej psinki postanawia adoptować króliczka. I oczywiście kończy się to tym, że Peggy zostaje (tymczasowo) odstawiona na boczny tor, w końcu wszyscy muszą się najpierw pozachwycać nowym zwierzątkiem... Mopsiczka boi się, że rodzina już jej nie kocha, a króliczka zaczyna traktować jak zagrożenie. Skoro rodzinie już nie podoba się mopsik, tylko króliczek, może Peggy powinna stać się jednym z nich i odzyskać miłość właścicieli?