Lucy Maud Montgomery "Ania z Zielonego Wzgórza"

Mało kto nie słyszał nigdy o rudowłosej Ani Shirley - wszak pierwszy tom jej przygód należy do lektur szkolnych. Nie jest to jednak powieść tylko dla młodzieży; sama widzę, że im starsza jestem, kiedy ją czytam, tym więcej "dorosłych" wątków znajduję.

Dla tych jednak, którzy nie mieli jeszcze nigdy do czynienia z Anią, przedstawię ogólny rys fabuły. Akcja toczy się w XIX-wiecznej Kanadzie na Wyspie Księcia Edwarda. Tam właśnie, w wiosce Avonlea na farmie Zielone Wzgórze, żyje rodzeństwo - Maryla i Mateusz Cuthbertowie. Ponieważ brat robi się już coraz starszy i jest mu ciężko pracować na polu, razem z siostrą postanawiają adoptować jakiegoś chłopca, który mógłby mu pomóc przy pracy. Pośredniczką między nimi a Domem Sierot jest pani Spencer, popełnia ona jednak pomyłkę i zamiast oczekiwanego chłopca przywozi Cuthbertom jedenastoletnią, rudą dziewczynkę, Anię Shirley. Maryla początkowo chce odesłać dziewczynkę z powrotem ("Chcieliśmy chłopca, który by pomagał Mateuszowi w gospodarstwie. Dziewczynka na nic się nam nie przyda" - mówi kobieta prosto w oczy sieroty), Mateusz przekonuje ją jednak, aby Ania została, bardzo ją bowiem polubił. I tak zaczyna się życie dziewczynki na Zielonym Wzgórzu - życie bardzo szczęśliwe, jednak nadal nie usłane różami. Znajdą się przecież, jak to w życiu, i chwile szczęścia, i chwile smutku i troski.

Beata Pawlikowska "Blondynka Tao"

"Blondynka Tao" to zapis relacji z podróży po Malezji, gdzie autorka miała okazję uczestniczyć w rajdzie samochodami terenowymi Rainforest Challenge. Zawiedziony będzie jednak ten, kto spodziewa się przeczytać coś więcej o rajdzie samym w sobie, o samochodach, w ogóle o motoryzacji. Od razu uprzedzam, że choć książka to relacja z takiego rajdu, jest bardziej zapisem uczuć mu towarzyszących i relacji z jego uczestnikami niż zapisem zmagań samochodów terenowych.

Rajd ma miejsce w Dżungli Dinozaurów w prowincji Johor. Zastanawiać się można, dlaczego Beata Pawlikowska, tak kochająca wszelkie dżungle, wzięła udział w rajdzie, w którym przyroda stanowi jedynie element do pokonania na trasie terenówek. Niestety, nie dowiadujemy się tego - autorka została prawdopodobnie zaproszona przez rajdowców, Agnieszkę i Marka, są to jednak jedynie moje przypuszczenia, niepotwierdzone w książce. Nie znaczy to jednak, że Pawlikowska nie zauważa, że "coś tu nie jest tak". Pisze wprost: "Sama idea wjeżdżania ciężkim sprzętem terenowym do dżungli była zgubna, ale przed wyjazdem z Polski nie zdawałam sobie z tego sprawy. Trzeba zobaczyć sznur pięćdziesięciu pancernych samochodów ciężko dyszących na wąskim trakcie w tropikalnej puszczy, żeby to zrozumieć. A potem natknąć się na stos porzuconych metalowych puszek po oleju do silnika, plastikowe butelki po wodzie i baterie od latarek, które zostawały wśród roślin na miejscu obozowiska".

Lucy Maud Montgomery "Miłość Pat"

Druga część cyklu o Pat Gardiner, dziewczyny (a w tej części już kobiety) żyjącej w Srebrnym Gaju na Wyspie Księcia Edwarda.

Jako że część pierwszą darzę miłością bezgraniczną, "Miłość Pat" jest dla mnie zawsze miłym powrotem do ulubionych bohaterów. Czytając tę książkę, czuję się, jakbym wpadała do starych przyjaciół na herbatkę :) Mogę poobserwować życie w Srebrnym Gaju i dalsze losy jego mieszkańców.

Pat, jak to Pat, próbuje zrobić wszystko, aby w ukochanym domu nie nastały żadne poważne zmiany i w dużej części jej się to udaje, nie nad wszystkim da się jednak zapanować. Srebrny Gaj czekają zmiany. I to poważne. Co prawda dopiero po paru latach, ale jednak...

Co ciekawe, siostra Pat, Elka, wyrasta w tym tomie na niemal równorzędną bohaterkę. To dzięki temu również piękna opowieść o miłości dwóch sióstr, o ich wzlotach i upadkach. Pojawiają się też nowi bohaterowie, nowi mieszkańcy Długiego Domu - rodzeństwo Zuzanna i Dawid Kirkowie. Pat szybko się z nimi zaprzyjaźnia, czytelnik nie darzy ich jednak takimi ciepłymi uczuciami. O ile Mai Binnie, odwiecznej antagonistki Pat, po prostu nigdy nie lubiłam, o tyle Kirków niemal nienawidzę.

Linda Newbery "Jezioro Samotnia"

Miejsce akcji: stary, tajemniczy dworek w miotanej deszczami Anglii. Już samo to powinno wystarczyć za zachętę, aby tę książkę przeczytać. Czy bowiem istnieje lepsze miejsce akcji niż pełen sekretów i setek drzwi dwór w okolicy, o której pewnie nikt nawet nie słyszał?

Taką właśnie okolicą w powieści Newbery jest Słota, niedaleko której znajduje się stary dwór o tajemniczej nazwie Jezioro Samotnia. Pewnego deszczowego dnia przyjeżdżają do niego dwunastoletnia Beta Furlong z matką, Morag. Mama dziewczynki ma objąć w dworze posadę kucharki, Beta zaś poznaje wszystkich jego mieszkańców: Willa - ogrodnika, Davy'ego - jego syna, panią Crump - babcię tegoż, starego Jacka Doughty'ego oraz zarządcę dworu, Finnigana.

Właścicielem dworu jest lord Rupert Evershall, jednak, jak się okazuje, oprócz Finnigana nikt nigdy nie widział ani jego, ani jego żony Angel, ani też córki Grety. Wkrótce mają jednak wrócić, a wszystko zostaje na ten powrót przygotowane. Davy jednakże twierdzi, że już wielokrotnie mieli przyjechać, a do tej pory jeszcze tego nie zrobili...

Remigiusz Mróz "Kasacja"

"Kasacja" to tom pierwszy cyklu o adwokat Joannie Chyłce, twardej i niezależnej kobiecie, która zrobi wszystko, aby wygrać w sądzie z przeciwnikiem. Chyłka jest postacią, za którą początkowo nie przepadałam, jednak w miarę czytania przekonała mnie do siebie, a ostatecznie bardzo ją polubiłam. Kobieta ta przypomina mi bardzo komisarza Forsta - jest tak samo bezkompromisowa i silna.

Chyłce w zmaganiach sądowych towarzyszy jej nowy aplikant Kordian Oryński, który szybko zyskuje sobie przezwisko "Zordon". Mężczyzna od razu zyskał moją stuprocentową sympatię - jest inny od patronki - zamiast szaleńczo pędzić samochodem, jeździ tramwajami, a w knajpie zamawia łososia i krewetki zamiast tony mięcha, jak Chyłka.

Sprawa, którą się zajmują, teoretycznie wydaje się oczywista. Piotr Langer, syn znanego biznesmena, podejrzany jest o morderstwo, spędził on bowiem dziesięć dni we własnym mieszkaniu z dwoma martwymi ofiarami. Wszystkie dowody świadczą przeciwko niemu, jednak Chyłka i Oryński muszą go bronić w sądzie, postanawiają więc zrobić wszystko, aby wyciągnąć Langera z tej sytuacji. Nie będzie to jednak proste - oskarżony skrupulatnie milczy, nie przyznaje się do winy, ale też jej nie zaprzecza. Wydaje się, że jest mu wszystko jedno, czy spędzi w więzieniu resztę życia, czy nie.

Lucy Maud Montgomery "Pat ze Srebrnego Gaju"

Najcudowniejsza książka świata. Moja ulubiona, odkąd skończyłam 9 lat. To od niej zaczęła się moja fascynacja twórczością Lucy Maud Montgomery.

"Pat ze Srebrnego Gaju" to przepiękna opowieść o przywiązaniu. Do rodziny, przyjaciół, małej ojczyzny... O przywiązaniu do tych rzeczy, których zwykle wokół siebie nie zauważamy, a które tworzą przecież naszą codzienność, tę pozornie tylko "szarą" egzystencję, która tak naprawdę jest niesamowicie barwna - wystarczy tylko spojrzeć na nią z miłością.

Główną bohaterkę, Patrycję Gardiner (zwaną Pat), poznajemy, kiedy ma siedem lat, towarzyszymy jej w drodze ku dorosłości. Pat jest wspaniałą postacią, zawsze niesamowicie się z nią identyfikowałam - mamy bowiem podobne charaktery, a nawet częściowo wygląd ;)

Pat jest przede wszystkim spokojna. Spokojna, lecz bardzo uczuciowa, skrywa w sobie wielkie emocje. Czasem wybucha, w gruncie rzeczy jest jednak bardzo zrównoważoną osobą. Nie jest też idealna - to osoba z krwi i kości, choć należąca zapewne do tych, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się "szarymi myszkami". Nie jest tak żywiołowa jak Ania Shirley, nie popełnia tylu gaf ani nie uczy się tak dobrze jak ona (w dodatku znienawidzona przez Anię geometria jest ulubionym przedmiotem Pat :)) Patrycja jest w zasadzie odwrotnością Ani - otoczona jest ciepłą, kochającą rodziną, nie zaznała nigdy odrzucenia.

Remigiusz Mróz "Ekspozycja"

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Remigiusza Mroza i z pewnością nie ostatnie. Ostatnimi czasy miałam wrażenie, że gdzie nie spojrzę, tam widzę nazwisko tego autora, a nawet, że jak tak dalej pójdzie, to niedługo wyskoczy mi z lodówki. Postanowiłam sprawdzić, czy te wszystkie zachwyty są zasłużone i złapałam za „Ekspozycję”. I nie żałuję, że to zrobiłam, bo książka okazała się dobra, niemniej jednak część ochów i achów wydaje mi się przesadzona.

W skrócie: zaczęło się od wielkiego: bum!, potem akcja na chwilę zwolniła (kiedy bohaterowie nie mieli jeszcze żadnego tropu, którego mogliby się chwycić), potem zaś nabrała szybkiego tempa.

Zaczyna się bowiem od tego, że ktoś powiesił nagiego starca na krzyżu na Giewoncie. Widok dość makabryczny, ja jednak przewróciłam oczami (serio, nie było lepszego miejsca?) i po prostu zaczęłam czytać dalej. Jak się okazało, nieco dalej akcja zapętla się coraz bardziej, a my w poszukiwaniu rozwiązania oddalamy się od owego krzyża, a wędrujemy w całkiem inne miejsca, okazuje się bowiem, ze sprawa ma zasięg międzynarodowy.